خبر

سقوط
No announcement yet.

رشته حسابداري

سقوط
X
  • فیلتر
  • Time
  • نشان دادن
پاک کردن همه
پست های جدید

  • رشته حسابداري

    حسابداري زبان تجارت خوانده مي شود. زيرا از طريق تهيه گزارش هاي مالي، اطلاعات لازم را درباره واحدهاي اقتصادي در اختيار اشخاص ذي نفع و ذي علاقه قرار مي دهد. اين اشخاص شامل مديران، صاحبان سرمايه، اعتبار دهندگان، سازمان هاي مالي و اقتصادي دولت و از اين قبيل هستند. از منظري ديگر از حسابداري با نام سيستم اطلاعاتي حسابداري Accounting Information System ياد مي شود كه براي پردازش اطلاعات مربوط به رويدادهاي مالي موثر بر سازمان ها و واحدهاي تجاري و گزارش اثرات اين گونه رويدادها به تصميم گيرندگان، طراحي شده است.
    طبق «بيانيه اساسي تئوري حسابداري»: حسابداري عبارت است از فرايند شناسايي، اندازه گيري و گزارشگري اطلاعات اقتصادي براي تصميم گيري هاي آگاهانه به وسيله استفاده كنندگان آن اطلاعات.بيانيه در تشريح اين تعريف آورده است بر اساس ديدگاهي جامع، «اطلاعات حسابداري» را مي توان «اطلاعات اقتصادي» تلقي كرد.
    گاهي اوقات به اشتباه از مفهوم دفترداري براي تعريف حسابداري استفاده مي شود. دفترداري عبارت است از: فن ثبت، طبقه بندي و خلاصه سازي مبادلات واحد تجاري. البته اين عمليات در گذشته صرفاً در دفاتر حساب انجام مي شد. اما امروزه ثبت هاي حسابداري با استفاده از كامپيوتر انجام مي شود. حسابداري مفهوم وسيع تري از دفترداري را دربر مي گيرد. در واقع دفترداري بخشي از وظايف حسابدار است. همه حسابداران از مجموعه قواعد يكسان تحت عنوان اصول پذيرفته شده حسابداري براي تهيه گزارش هاي حسابداري استفاده مي كنند.
    اطلاعات مربوط به معاملات روزمره، اساس تهيه گزارش هاي مالي را تشكيل مي دهد. در واحدهاي بازرگاني، فعاليت هايي نظير خريد و فروش كالا، خريد ماشين آلات و پرداخت هزينه هاي جاري مانند اجاره، حقوق، بهاي آب و برق از جمله معاملات روزمره است.

    تاريخچه
    حسابداري همزاد تمدن بشري است و به اندازه آن قدمت دارد. نخستين مدارك كشف شده حسابداري در جهان، لوحه هاي سفالين از تمدن سومر در بابل (Babylon) است و قدمت آن به ۳۶۰۰ سال قبل از ميلاد بر مي گردد و از پرداخت دستمزد تعدادي كارگر حكايت دارد. مدارك و شواهد نشان مي دهند در تمدن هاي مصر، رم و يونان باستان نيز نوعي كنترل هاي حسابداري برقرار بوده و نوعي حساب جمع و خرج تنظيم مي شده است. شخص جمعدار، مأمور دولت يا شخصي كه محافظت از پول يا دارايي ديگري به او محول بوده است در فواصل زماني مقرر حساب خود را به ارباب يا مسئولان دولتي پس مي داده است. براي اين كار دو فهرست تفضيلي از دريافتها و پرداختها بر حسب پول، وزن يا مقياس ديگري تهيه مي شد و جمع آن دو مساوي بود. فهرست دريافت شامل موجودي ابتداي دوره به علاوه وجوه يا كالاي دريافتي طي دوره بود. فهرست پرداخت شامل مبالغ پرداختي، كالاي فروخته شده يا به مصرف رسيده در طي دوره به علاوه مانده پول و كالا نزد جمعدار بوده است كه بايد به ارباب تحويل داده مي شد. بنابراين، حسابداري باستاني تنها جنبه هاي محدودي از فعاليتهاي مالي را در بر مي گرفت و با سيستم جامعي كه كليه عمليات مالي حكومت را ثبت و ضبط كند يا به نگهداري حساب معاملات تجاري بپردازد، فاصله بسياري داشت. اين نوع حسابداري تا قرون وسطي دوام يافت.
    همانند ساير تمدنها در تمدن باستاني ايران نيز حسابداري، گذشته اي مفصل و خواندني دارد. پيشينه حسابداري در ايران به نخستين تمدن هايي بر مي گردد كه در اين سرزمين پا گرفت و مدارك حسابداري به دست آمده با ۲۵ قرن قدمت، گواه بر پيشرفت اين دانش در ايران باستان دارد. در ايران عصر هخامنشي، نظام مالي و پولي جامع و منسجمي برقرار بوده و حساب درآمدها و مخارج حكومت به ريز و به دقت، ثبت و ضبط و نگاهداري مي شده است. حدود سي هزار لوح از بخشي از كاخ جمشيد موسوم به خزانه، محل اسناد مالي كاخ هاي مزبور به دست آمده است كه حكايت از وسعت ثبت اطلاعات مالي آن دوران دارد. تاريخ اين لوحها حدود ۴۸۰ سال قبل از ميلاد است. يكي از اين لوحها كه به خط عيلامي است، توسط پروفسور جرج كامرون، مطالعه و خوانده شده است و كتاب «اصول حسابداري»ترجمة آن را بازگو مي كند:
    برابر سه «كارشا» و شش «شكل» نقره به وسيلة «شاكا» (مدير صندوق) به كارگراني كه درهاي آهني «پارسه» (تخت جمشيد) را مي سازند و «بردكاما» مسئول كار ايشان است، پرداخت شد. معادل اين مبلغ به طور مقرر به قرار هر سه «شكل» نقره يك گوسفند احتساب گرديد. مدت كار ايشان از ماه آدوكنئيش تا ماه ويخن (ماه اول تا دوازدهم) سال ششم (سلطنت خشايار شاه) بوده و دو نفر هركدام ماهي يك شكل و نيم نقره (دستمزد) دريافت مي كردند.
    حسابداري دانشگاهي با بيش از پانصد سال سابقه توسط فردي ايتاليايي به نام لوكا پاچيولي (۱۴۹۵ ميلادي) بنا نهاده شده است. پاچيولي تحصيلات خود را در وِنيز گذراند و در دهه ۱۴۷۰ راهب صومعه اي شد كه از فرقه فرانسيسكن بود. تا سال ۱۴۹۷ معلم خصوصي رياضيات بود تا اينكه در آن سال دعوت نامه اي از لودُويكو اِسفرتسا دريافت نمود تا در ميلان مشغول به كار شود. او در آنجا با لئوناردو داوينچي آشنا گرديد و به او رياضيات آموزش داد. در ۱۴۹۹، پاچيولي و لئوناردو مجبور شدند تا از ميلان فرار كنند زيرا لوئي دوازدهم پادشاه فرانسه شهر را به تصرف خود در آورده و حاميان آنها را از آنجا بيرون كرد. بعد از آن، پاچيولي و لئوناردو اكثر اوقات با هم سفر مي كردند. در سال ۱۵۱۷ به محض برگشت به ميهن، پاچيولي به علت سالخوردگي فوت كرد.
    پاچيولي چندين كتاب در زمينه رياضيات منتشر كرد كه شامل اثر زير مي باشد:
    Summa de Arithmetica, Geometrica, Proportioni et Proportionalita ۱۴۹۴
    به معني «مجموعه اي از جبر، هندسه، نسبت و تناسب». اين كتاب شامل موضوعاتي از جمله حساب و جبر و استفاده آنها در تجارت، دفترداري، پول و مبادله است. وي در اين اثر به تلفيق دانش رياضي زمان خود پرداخت. همچنين براي اولين بار شرحي در مورد روش نگهداري حساب ها و دفاتر كه تجار ونيزي در طول دوران رنسانس به كار مي بردند، ارائه داد. اين روش بعدها به روش حسابداري دوطرفه مشهور شد. اگر چه پاچيولي اين سيستم را تدوين كرد و نه اختراع، ولي به عنوان «پدر علم حسابداري» مورد توجه واقع شد. سيستمي كه او به تدوين و معرفي آن پرداخت شامل اغلب چرخه هاي حسابداري بود كه ما امروز آنها را مي شناسيم. او استفاده از دفاتر روزنامه و دفتر كل را شرح داد، و تذكر داد كه يك فرد نبايد به رختخواب برود مگر اينكه بدهي با بستانكاري برابر باشد! دفتر كل او حسابهايي براي موجودي (كه شامل وجوه دريافتي و موجودي كالا بود)، تعهد بانكي، سرمايه، درآمد، و مخارج داشت- انواع حساب كه در بيلان كار و صورتحساب درآمد يك سازمان به ترتيب گزارش مي شود. او ثبت نهايي آخر سال را نشان داد و پيشنهاد كرد كه يك تراز آزمايشي براي تأييد دفتر كل متعادل بكار گرفته شود. همچنين، رساله او دامنه وسيعي از موضوعات مرتبط را، از اخلاقيات حسابداري گرفته تا حسابداري هزينه، شامل مي شود.
    از مهم ترين تغييرات حسابداري در طول پانصد سال گذشته تغيير ماهيت نظري آن است. حسابداري دانشگاهي در چهار صد سال اول عمر خود عمدتاً رويكردي تجويزي داشته است. يعني انديشمندان حسابداري تنها بر اساس قياس مبتني بر فرضيات مبنا، روشهاي حسابداري خاصي را به حسابداران تجويز مي كردند. براي مثال نحوه تهيه ترازنامه يا صورت سود و زيان و يا نحوه ارزيابي موجوديهارا بر اساس استدلال منطقي، تعيين و تجويز مي كردند. امروزه از اين روشهاي تجويزي با نام تئوريهاي تجويزي ياد مي شود. اما از اوايل سده بيستم، مباحث نظري و فلسفي جدي در خصوص تعلق حسابداري به يكي از حوزه هاي معرفت بشري رواج يافت. در اواسط سده بيستم و با تسلط مكتب اثبات گرايي (پازيتيويسم) بر فضاي دانشگاهي، نظريه هاي حسابداري اثبات گرايانه به ظهور رسيد. ضعف هاي بنيادين نظريه هاي اثبات گرايانه در ظرف كمتر از ربع قرن آشكار شد و حسابداري به تبع ساير رشته هاي علمي وارد دنياي جديد جُستارهاي فلسفي و نظري شد. طرح حسابداري انتقادي يا امثال آن نشانه اين تحول نظري در حسابداري است.

    مراحل
    به طوري كه از تعريف فن حسابداري بر مي آيد اين فن داراي ۴ مرحله مي باشد:
    1. ثبت فعاليتهاي مالي
    2. طبقه بندي اقلام ثبت شده
    3. تلخيص اقلام
    4. تفسير نتايج حاصله از بررسي اقلام خلاصه شده

    مفاهيم اصلي حسابداري
    مفاهيمي مثل بدهكار، بستانكار، تجزيه و تحليل رويدادهاي مالي، دفتر كل، معين، تفضيلي و دفتر روزنامه از مفاهيم پايه اي حسابداري است. (منظور از دفتر هر واسطي است كه توانايي ثبت و بازيابي اطلاعات را داشته باشد)

    معادله اساسي حسابداري
    در حسابداري دو طرفه طبق فرض تفكيك شخصيت، واحد تجاري (مثلاً شركت)، شخصيتي مستقل از صاحبان حقيقي و حقوقي خود دارد. به اين شخصيت مستقل، شخصيت حسابداري اطلاق مي شود. طبق اين فرض، تنها رويدادها و مبادلات مالي موثر بر واحد تجاري در حسابداري مورد توجه و پردازش قرار مي گيرد. وضعيت مالي اين شخصيت بر معادله اساسي حسابداري زير استوار است:
    دارايي ها = بدهي ها + سرمايه
    اين معادله كه به معادله ترازنامه هم مشهور است، حاكي از آن است كه دارايي هاي واحد تجاري برابر است با مجموع تعهدات آن به اشخاص ثالث و حقوق صاحبان آن.

    تئوري حسابداري
    علم حسابداري امروزه داراي يك چارچوب نظري است كه شامل موارد زير مي باشد:
    1. اهداف گزارشگري مالي
    2. خصوصيات كيفي اطلاعات مفيد
    3. مفروضات و اصول حسابداري
    4. اجزاي گزارش مالي شامل چگونگي نمايش و طبقه بندي اطلاعات
    5. اصول و روش هاي محاسبه اطلاعات مالي


    اصول حسابداري و استانداردهاي
    ثبت رويدادها در دفاتر بر مبناي اصول پذيرفته شده و استانداردهايي كه توسط هيئت هاي تدوين استاندارد تهيه مي گردد انجام مي پذيرد. اصول بنيادين حسابداري به قرار زيرند:
    اصل قيمت تمام شده: وقايع مالي به قيمت تمام شده در دفاتر ثبت مي گردند.
    اصل تحقق: تا زماني كه يك واقعه مالي محقق نشود ثبتي از بابت آن صورت نمي گيرد.
    اصل تطابق هزينه با درآمد: هزينه هاي ثبت شده در يك دوره مالي بايد با درآمدهاي ثبت شده در آن دوره رابطه علت و معلولي داشته باشد.
    اصل ثبات رويه: روش ها و عناوين استفاده شده براي ثبت وقايع مالي در يك دوره و دوره هاي مختلف بايد يكسان باشد.
    اصل ارزيابي اهميت: روش هاي ثبت و طبقه بندي رويدادهاي مالي بايد بر اساس اهميت ريالي آن رويداد انتخاب شود. مثال بارز رعايت اين اصل هزينه نمودن مبلغ خريد يك دستگاه منگنه است در حالي كه شركت ممكن است بيش از ۵ سال از آن بهره ببرد. اگر اين اصل را در نظر نمي گرفتيم مبلغ آن بايد به عنوان دارايي جاري شناسايي مي شد و در مدت چند سال مستهلك مي گشت.


    لزوم اجراي آموزش حسابداري
    به طور كلي چنانچه افرادي كه به يك حرفه وارد مي شوند از استانداردها و آموزش هاي لازم برخوردار نباشند، كيفيت حرفه حفظ نمي شود و ارتقا نمي يابد. به همين دليل نهادهاي حرفه اي موظفند افرادي را كه اين استانداردها را در بالاترين سطح احراز مي كنند، جذب نمايند. در نتيجه، كيفيت حرفه رابطه مستقيمي با سطح توانايي متقاضيان جذب شده خواهد داشت. تعيين الزامات ورود به حرفه، اولين گام در اين فرايند مي باشد. هرچه سطح الزامات ورودي بالاتر باشد، الزامات آموزش حرفه اي و تجارب عملي در دوره زماني كوتاه تري كسب خواهد شد.

خبر

سقوط
No announcement yet.
درحال پردازش...
X