خبر

سقوط
No announcement yet.

رشته مهندسي هوانوردي (مراقبت پرواز)

سقوط
X
  • فیلتر
  • Time
  • نشان دادن
پاک کردن همه
پست های جدید

  • رشته مهندسي هوانوردي (مراقبت پرواز)

    مراقبت پرواز به طور كلي به سرويسي اطلاق مي شود كه هدف آن از يك طرف جلوگيري از برخورد ميان هواپيماها و يا با موانع در سطح فرودگاه ها مي باشد؛ و از طرف ديگر ايجاد بستري مناسب و كارآمد براي حركت روان ترافيك (عبور و مرور) هوايي و ارائه اطلاعات ضروري جهت حفظ ايمني پروازها و كمك در مواقع بحراني به هواپيما مي باشد.

    انواع سرويس هاي مراقبت پرواز (Air Traffic Service):
    • سرويس كنترل ترافيك هوايي (Air Traffic Control Service)
    • سرويس كنترل منطقه اي (Area Control Service)
    • سرويس تقرب (Approach Control Service)
    • سرويس كنترل فرودگاهي (برج) (Aerodrome Control Service)
    • سرويس اطلاعات پروازي (Flight Information Service)
    • سرويس هشدار (Alerting Service)

    انواع
    • واحد برج مراقبت پرواز (Tower): مسئول ارائه سرويس كنترل ترافيك هوايي در محدوده اي غالباً استوانه اي شكل اطراف فرودگاه و تا ارتفاع مشخصي مي باشد كه اين محدوده با توجه به ميزان پروازها و امكانات هر فرودگاه متغير مي باشد ولي به طور متداول شامل يك استوانه فرضي به مركز فرودگاه به شعاع ۵ تا ۳۰ ناتيكال مايل و ارتفاع ۵ تا ۲۵ هزارپايي سطح زمين مي باشد.
    • واحد كنترل مسير پرواز (Area Control Center): در حاليكه ترافيك موجود در مسير بين پايانه هاي اصلي و همچنين نقاطي كه به دليل نداشتن ترافيك قابل توجه، نيازي به يك پايانه مجهز ندارند، توسط واحد مركز كنترل (Area Control Center) هدايت مي شوند. همچنين مركز كنترل مسئول هماهنگي بين واحدهاي مراقبت پرواز تمام فرودگاههاي كشور را بر عهده دارد و به طور خلاصه تمام وسايل پرنده قبل از بلند شدن از زمين بايد از اين مركز مجوز مربوطه را دريافت كنند.
    • واحد كنترل تقرب (Approach): در فرودگاههاي كه داراي تعداد پروازهاي بالاتري هستند و همچنين در مناطقي كه به دليل وجود چند فرودگاه حجم ترافيك هوايي و درگيري ترافيك هوايي بالاتر از حد معمول مي باشد، براي هماهنگي بيشتر بين واحد مركز كنترل و واحد برج مراقبت و همچنين ايمني بيشتر پروازها واحد كنترل تقرب (Approach) به همراه برج مراقبت مسول هدايت ترافيك هوايي مي باشد.
    • كنترلر ترافيك هوايي: افرادي كه مسئول كنترل ترافيك پايانه اي هستند و بطور مصطلح آنان را كنترلر مي نامند، در مجموعه اماكن و تأسيساتي مشغول به كار هستند كه آنها را بترتيب برج مراقبت پرواز يا بطور اختصار (Tower) و پايانه كنترل تقرب به وسيله رادار يا بطور اختصار (Approach)، مي نامند. در بعضي از نقاط پرسنل مورد نياز بطور مشترك و هم زمان در Tower و Approach با يكد يگر همكاري مي كنند، در حاليكه در ديگر نقاط، برج مراقبت و Approach كاملاً از يكديگر جدا بوده و بطور مستقل عمل مي كنند. براي مثال فرودگاه بين المللي مهرآباد داراي تأسيسات مشترك مي باشد، در صورتي كه برج مراقبت فرود گاه امام خميني در محل فرودگاه واقع مي باشد، ولي تأسيسات كنترل تقرب رادار آن در فاصله اي دورتر و در فرودگاه مهرآباد واقع مي باشد.

    اهداف كلي مراقبت پرواز
    اهداف كلي مراقبت پرواز به نقل از اسناد بين المللي سازمان ايكائو به شرح زير است:
    • جلوگيري از برخورد هواپيماها با يكديگر در فضاي كنترل شده.
    • جلوگيري از برخورد هواپيماها با يكديگر و با ساير موانع.
    • تسريع و ايجاد نظم در جريان پروازها.
    • ارايه اطلاعات لازم و مفيد در جهت ايمني پروازها.
    • كمك و مساعدت به هواپيمايي كه در وضعيت اضطراري قرار دارد.
    • وظايف و حيطه كاري مراقبت پرواز

    كنترلرهاي يك فرودگاه موظف هستند با ايجاد جدايي بين يگانهاي پروازي كه در تاكسيروها (taxiways) يا مسيرهاي ارتباطي فرعي و باندهاي پروازي يك فرودگاه در حال حركت مي باشند، و همچنين براي آن دسته از هواپيماهايي كه در محدوده هوايي آن فرودگاه در حال پرواز مي باشند، شرايطي ايجاد نمايند تا هواپيماهاي مذكور بتوانند حركتي روان و كارآمد داشته باشند. مناطقي كه در نزديكي محدوده فرودگاه واقع شده اند عمدتاً از داخل سازه اي بلند، كه دور تا دور آن تعدادي پنجره تعبيه شده است (برج مراقبت)، تحت نظارت قرار دارند. هماهنگ و مرتب كردن هواپيماهاي ورودي براي نشستن در باند فرودگاه، و توزيع هواپيماهاي خروجي و ارجاع كنترل آنها به واحدهاي كنترل مسير پرواز، توسط واحد رادار انجام مي پذيرد كه در واحد Approach واقع شده است.
    تأسيسات و اماكني كه كنترلرهاي واحد كنترل مسير پرواز در آن مشغول به كار هستند، به ترتيب مركز كنترل (مسير) ترافيك هوايي (ATC) و ديگري مركز كنترل منطقه اي (ACC) ناميده مي شوند، كه عموماً تمامي آنها به نام (مركز كنترل) شناخته مي شوند. هر مركزكنترل مسئوليت كنترل منطقه اي به وسعت هزاران مايل را به عهده دارد. مراكزي كه كنترل هواپيماهايي را به عهده دارند كه بر فراز اقيانوسها و بين قاره ها پرواز مي كنند، منطقه وسيعي را تحت نظارت خود دارند. براي مثال مركز كنترل ترافيك هوايي تهران واقع در تهرانسر مسئوليت كنترل تمام پروازهايي را كه در فضاي ايران پرواز مي كنند و همچنين پروازهاي عبوري از فضاي ايران بر عهده دارد. اين گونه مناطق به نام FIRs شناخته مي شوند.
    مراكز كنترل عموماً ترافيك هوايي را به كمك رادارهاي دوربرد كنترل مي كنند. در نقاطي كه دسترسي به رادار ميسر نمي باشد كنترل و ايجاد جدايي بين هواپيماها با بهره گيري از روش پيچيده و سنتي كنترل بدون رادار صورت مي پذيرد. تا كنون مبالغ زيادي براي طراحي نرم افزارهايي كه بتوان از آنها در بهينه سازي روش كنترل ترافيك هوايي استفاده كرد، هزينه شده است؛ ولي با اين حال كماكان در برخي از مراكز كنترل ترافيك اطلاعات مربوط به هر پرواز بر روي نوارهاي كاغذي، كه مخصوص اين كار در اختيار كنترلرهاي ترافيك مي باشد، ثبت مي شود، و در ادامه و تكميل اطلاع رساني در مورد مسير پروازهاي ياد شده برخي از اطلاعات مستقيماً بين كنترلرها رد و بدل مي شود. در مراكز كنترل جديدتر براي ثبت اطلاعات پروازي نشاندهنده هاي رايانه اي جايگزين نوارهاي كاغذي شده اند. به همان سرعت كه دستگاه هاي جديدتر وارد سيستم كنترل ترافيك مي شود مراكز كنترل ترافيك بيشتري نيز استفاده از نوارهاي كاغذي ثبت اطلاعات را متوقف مي كنند. تخصيص و نامگذاري خطوط هوايي مسافري، با بكارگيري علائم شناسائي خاص (نام راديوئي)، كه حداكثر شامل چهار عدد مي باشد كه به دنبال نام اختصاصي خطوط هوائي قرار مي گيرد، شرط لازم براي ايمني پرواز و ايجاد جدائي كافي بين هواپيماها مي باشد. در اين راستا همواره بهتر است كه در برنامه پروازي هر هواپيما در طول هفته يك نام و علامت شناسائي ثابت در نظر گرفته شود، حتي اگر زمان تعيين شده براي پرواز از فرودگاه مبداء در روزهاي هفته به مقدار جزئي تغيير داشته باشد. در مسير برگشت نيز غالبآ فقط آخرين عدد از علائم شناسائي هر پرواز، نسبت به پرواز رفت، تغيير مي كند. در مراقبت پرواز قطعه يا بخشي از فضا كه از نظر ابعاد مشخص مي باشد و كنترل ترافيك هوائي آن به يكي از كنترلرها سپرده شده اصطلاحاً Sector و يا به عبارت ديگر «ناحيه پروازي» اطلاق مي شود. بر مبناي شرايط حاكم (از قبيل حجم ترافيك و غيره...)، هر كنترلر مي توان در مقاطع خاص مسئوليت كنترل يك يا دو ناحيه (Sector) را راسآ در اختيار داشته باشد.
    سيستم مراقبت پرواز همواره فن آوري هاي قابل توجه اي را مورد استفاده و بهره برداري قرار مي دهد. بهره گيري از سيستم هاي رادار «اوليه» و رادار «ثانويه»، آگاهي و شناخت بهتر از موقعيت و محدوده فضاي تحت نظارت هر كنترلر را مقدور مي سازد. نحوه عملكرد سيستم هاي راداري بدين گونه است كه: امواج الكترومغناطيسي كه توسط آنتن رادارها ارسال مي شود، پس از برخورد به پوسته خارجي بد نه انواع هواپيماها كه اكثرآ از جنس فلز مي باشد، منعكس شده، و به نسبت بزرگي بدنه هواپيماهاي مزبور بر روي صفحه نمايشگر (مانيتور) رادار به نحوي نشان داده مي شود كه براي كنترلر مراقبت پرواز قابل روئيت باشد، و هم زمان با اين فرايند هواپيماهائي كه مجهز به سيستم پاسخگر (Transponder) باشند توسط ردياب (Interrogator) رادار ثانويه رد يابي شده، و اطلاعاتي از قبيل: كد معرف (Mode A)، ارتفاع (Mode C) و علائم شناسائي و يا به عبارت ديگر نام راديوئي (Mode S) هر هواپيما بر روي صفحه نشاندهنده رادار نمايش داده مي شود. انعكاس شرايط جوي خاص نيز معمولآ بر روي صفحه نشاندهنده رادار قابل روئيت مي باشد.
    با تلفيق كليه اطلاعات دريافتي از رادارهاي موجود در مناطق مختلف مي توان هم زمان شمائي عمومي از كل فضاي پروازي در اختيار داشت. برخي از اطلاعات دريافتي از رادارها قابل پردازش و محاسبه مي باشند كه از تبديل آنها مي توان مواردي چون سرعت هواپيما نسبت به زمين و سمت حركت (مغناطيسي) هواپيما را بدست آورد.
    با بهره گيري از «سيستم هاي نمايشگر عمليات پروازي» پيشرفته، كنترلها قادر به ايجاد ارتباط و كسب آگاهي از طرحهاي پروازي الكترونيك، خواهند بود.
    در مجموع لازم به يادآوري است كه در مناطق مختلف همواره ابزار متفاوتي در دسترس هر كنترلر مي باشد كه مي توان برخي از آنها را به ترتيب زير نام برد
    هشدار خطر تصادف (CA): وسيله ايست براي هشدار به كنترلر در صورت وجود احتمال برخورد در گذرگاههاي هوائي.
    اعلام خطر كاهش ارتفاع امن (MSAW): سيستم اعلام خطري است كه كنترلر به وسيله آن خلبان را در صورت كاهش ارتفاع، بيشتر از حد مجاز، آگاه مي سازد.
    سيستم هماهنگ كننده (SYSCO): كه كنترلر را قادر مي سازد هماهنگي هاي لازم براي انتقال كنترل هواپيما از يك ناحيه (Sector) به ناحيه ديكر را انجام دهد.
    اعلام خطر ورود به مناطق ممنوعه (APW): براي آگاهي كنترلر در صورت ورود هواپيماهاي غيرمجاز به مناطق ممنوعه.
    مديريت پروازهاي ورودي و خروجي: براي مرتب و تنظيم كردن طرح ورود و خروج هواپيماها از يك فرودگاه.

خبر

سقوط
No announcement yet.
درحال پردازش...
X